✍ ناظران مرگ سلولی

مطالعات اخیر نشان می‌ دهد که پروتئین های موسوم به IAP، که می توانند آغازگر مرگ برنامه ریزی شده سلول باشند، با یک اصلاح شیمیایی ویژه مهار می شوند. همچنین این مطالعات ثابت می‌کند که پروتئین‌ های مذکور نقش گسترده‌ تری از آنچه پیشتر تصور می ‌شد در کنترل کیفیت پروتئین دارند.

استیلاسیون N-ترمینال (اتصال یک گروه استیل (CH3-COO) به N-ترمینال پروتئین ) یکی از رایج ترین اصلاحات کووالانسی ترجمه همزمان در پروتئین های یوکاریوت هاست.

به تازگی محققانِ تیمی به رهبری دکتر تانیا بانگه در مونیخ، نشان داده اند که فرآیند استیلاسیون N-ترمینال از تخریب پروتئین های خاصی جلوگیری کرده و در نتیجه مانع از مرگ برنامه ‌ریزی شده سلول (آپوپتوز) می ‌شود. در حالی که همین پروتئین ها در حالت غیر استیله خود، می توانند از طریق تعامل با پروتئین هایی به نام IAP ، آپوپتوز را القا کنند.

گرچه واژه IAP شکل اختصاری عبارت “The Inhibitors of apoptosis proteins” است که به عملکرد این پروتئین ‌ها به عنوان بازدارنده‌ های آپوپتوز اشاره دارد، اما مطالعه جدید نشان می دهد که در حقیقت نقش عمومی‌ تر IAP کنترل کیفیت پروتئین است. این پژوهش برای اولین بار نشان می دهد که دو فراینده سلولی – «استیلاسیون N ترمینال پروتئین» و «مرگ سلولی برنامه ریزی شده» – به لحاظ عملکردی با هم مرتبط هستند. این یافته‌ ها می تواند  دریچه ‌ای نوین را به سوی رویکردهای جدید درمان سرطان بگشاید. نتایج این مطالعه در ژورنال Science Advances چاپ شده است.

همانطور که از نام IAP پیداست، آن‌ ها در تنظیم مرگ برنامه ‌ریزی شده سلول مشارکت می کنند و با اتصال به پروتئین های هدف، روند آپوپتوز را مهار می کنند.  قبلاً نشان داده شده بود که IAP فقط تا زمانی که N ترمینال تارگت استیله نشده باشد، می تواند این کار را انجام دهد. بانگه توضیح می دهد: «ما در آزمایشات خود مشاهده کردیم كه پروتئینی هم كه در كنترل آپوپتوز دخالت ندارد، در فرم غیراستیله خود منحصراً به IAP متصل می شود. این مشاهدات ما را بر آن داشت تا به طور کلی نقش استیلاسیون را در اتصال پروتئین ها به IAP بررسی کنیم.»

بانگه و همکارانش توانستند از طریق آزمایش ‌های خود روی سلول‌ های کشت شده نشان دهند که به عنوان یک قاعده کلی، IAP به پروتئین‌ هایی متصل می شود که N-ترمینال آنها غیراستیله هستند. همچنین می ‌دانیم که IAP ها قادرند تخریب خود و همچنین تخریب پارتنرهای متصل به خود را القا نمایند. بنابراین نویسندگان این مقاله فرض کردند که IAP ها تا کنون عملکرد کلی ناشناخته و عمومی دیگری نیز در کنترل کیفیت پروتئین های تازه سنتز شده داشته اند. بانژ می ‌گوید: «استیلاسیون N ترمینال  پروتئین ها از آن ‌ها در برابر تخریب محافظت می کند.» «اگر N ترمینال پروتئین دارای کلاهک نباشد، پروتئین توسط IAP معیوب شناخته شده و از بین می رود. متقابلا، اگر پروتئین هایی که فاقد این اصلاحات هستند به تعداد کافی تجمع یابند، آپوپتوز اتفاق می‌افتد.»

این نتایج می تواند به درمان سرطان کمک کند. در بسیاری از انواع سرطان‌ ها، برخی از مسیرهای سیگنالینگ که باعث آپوپتوز می ‌شوند به دلیل جهش معیوب هستند. به گفته نویسندگان ، مهار مسیرهای استیلاسیون N ترمینال ممکن است ابزاری برای فعال کردن عملکرد IAP و حساس سازی سلول های توموری به آپوپتوز باشد.

🌍منبع خبر