✍موسسه بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران، یک قلب بزرگ و یک فکر روشن

حتی اگه به حوزه ی جذاب بیوشیمی و بیوفیزیک هم علاقه مند نباشین احتمالا اسم IBB یعنی موسسه ی بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران رو شنیدین‌. این مرکز همکاری های خیلی خوبی با پروژه های مختلف خصوصا زیستی در سایر مراکز و دانشگاه ها داره.

امروز در بخش معرفی شخصیت داروینو پلاس با اولین مدیر IBB یعنی پروفسور علی اکبر صبوری آشنا میشیم. پروفسور صبوری در سال ۱۳۳۹ در روستای فروتقه شهرستان کاشمر به دنیا اومدن‌‌. دوران ابتدایی رو در روستای خودشون و راهنمایی و دبیرستان رو در شهرستان کاشمر گذروندن و با دیپلم تجربی فارغ التحصیل شدن. سال ۱۳۵۸ در دانشگاه فردوسی مشهددر رشته ی شیمی محض پذیرفته شدن. با توجه به وقوع انقلاب فرهنگی و بعد هم جنگ وقفه ای در تحصیل ایشون اتفاق افتاد. بالاخره در سال ۱۳۶۵ فارغ التحصیل شدن و در همون سال با پذیرفته شدن در مقطع ارشد مشغول به انجام پایانامه ی خود در انستیتو شیمی بابلسر و با گرایش شیمی فیزیک شدن.

پروفسور صبوری چندین سال به تدریس در دانشگاه تربیت مدرس زاهدان پرداختن و بعد از اون در سال ۱۳۷۱ دوره ی دکترای خودشون رو در رشته ی شیمی دانشگاه تربیت مدرس شروع کردن. پروفسور در سال ۱۳۷۵ درحالی از دکتراشون دفاع کردن که ۱۰ مقاله ی بین المللی و دو کتاب داشتند. بعد از اون در مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران به عنوان استادیار استخدام شدن. در سال ۱۳۸۱ مدیر بخش بیوفیزیک IBB شدند و تا کنون با مقام استادی ده ها دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترا رو فارغ التحصیل کردن.

پروفسور صبوری از سال ۱۳۸۲  عضو وابسته علمی مرکز بین المللی فیزیک نظری و ریاضیات (ICTP) در تریست ایتالیا هم هستن.علاوه بر این ، مدیریت معتبرترین مجله علمی کشور، مجله انجمن شیمی ایران (JICS)، هم به عهده ایشون هست. و عضویت در هیئت تحریریه ی چندین مجله ی بین المللی رو هم در کارنامه شون دارن.علاوه بر این عضو انجمن بیوفیزیک

پروفسور صبوری توی یکی از روستاهای یکی از شهر های استان خراسان زندگی میکرد که فقط تا مقطع ابتدایی مدرسه داشت. بهترین دوران تحصیلیش یعنی کارشناسی همزمان شد با جنگ و انقلاب فرهنگی و یه وقفه ی طولانی. اما همه ی اینا بهانه ای نشد برای دانشمند نشدن، برای موثر نبودن. دانشمند شدن بیشتر از اینکه تابع جبر جغرافیایی و شرایط محیطی و زمانی باشه، نیازمند یک قلب بزرگ، یک فکر روشن و یک جفت کفش آهنیه.